Het Mennistenerf is een verzorgingstehuis dat uitgaat van de Doopsgezinde gemeente. Het tehuis bestaat inmiddels 50 jaar. Het is enkele jaren geleden gerenoveerd. Een gezellig huis dat goed bekend staat. Maar “ Het Mennistenerf” is ook de titel van het boekje dat Yvonne de Graaf heeft geschreven over de wijk waarin dit huis zich bevindt. Ik was bij de uitreiking van het eerste exemplaar aan wethouder Leny Vissers. Leny had een leuke toespraak, evenals Gerard Klitsie die Yvonne kent vanuit de andere buurt waarover zij ook een boekje heeft geschreven en zelf woont; de Rosmolenbuurt. Het zijn verhalen, uitspraken, herinneringen opgetekend uit de mond van allerlei mensen die met Zaandam Zuid te maken hebben. Niet voor niets herinnerde de wethouder aan het project dat ik in mijn vorige column ook vermeld heb., “ tijd voor toen”. Yvonne is van plan nog meer van deze boekjes te maken als ze sponsoren weet te vinden. Naar ik begrepen heb vallen de boekjes in de smaak, dus is het te wensen dat er meer verhalen van mensen uit andere wijken aan het papier toevertrouwd zullen worden

Gisteren onthulde de cultuur compagnie het programma voor 2012.De ontwikkelaars in kunst en erfgoed zoals ze zichzelf noemen, toonden een prachtig aanbod.. Zo was er een stand met de Zaanse pilot : ¨Tijd voor toen¨ . Een project waarbij personeel van o.a. de verzorgingshuizen met ouderen in gesprek kunnen gaan over het verleden. En er was een expositie van de bijzonder opgraving Vronen ( St. Pancras ) en nog veel, veel meer. De centrale afsluiting werd verzorgd niemand minder dan Merlijn Twaalfhoven ( onze eerste stadscomponist) die ons, onze stem deed verheffen in de hal van het gebouw. Een hal met een prachtige akoestiek. De activiteiten van de cultuur compagnie zijn door een vernieuwde site op het web te vinden. www.cultuurcompagnie.nl

Vele mensen spraken gister over de moed en het doorzettingsvermogen dat bestuurders hebben getoond om achter de plannen van Inverdan te gaan staan. Iemand anders zei bij het betreden van het nieuwe stadhuis, ¨nu is Zaanstad volwassen geworden¨. Of het een juiste constatering is of niet, doet er nu even niet toe, het geeft aan dat er wel een stadhuis staat en een stadshart in ontwikkeling is. Verder was de opening van dit stadhuis voor mij een weerzien van oude bekenden. Een heel gezellig samenzijn. ‘s Avonds mocht ik met de burgemeester van Zwickau een vorkje prikken. Onze gast was onder de indruk van het stadhuis, van de nieuwe manier van werken. Niet alleen het flexwerken, maar vooral ook de verschillende ruimten die het stadhuis kent om te werken, te spreken, te vergaderen, te lezen. Het was een openbaring voor haar. Ja, je moet lef hebben om zoiets neer te zetten. Maar het leuke is dat zelfs het stadhuis, het hotel, door echte Zaanse hout- en bouwkenners zeer kritisch bejegend, er nu voor heeft gezorgd dat hun visie de volle aandacht krijgt en meer serieus genomen wordt.

Gisterochtend waren we met de commissie Zorg, Cultuur en Middelen in de Bazel, het vroegere bankgebouw en nu Stadsarchief van Amsterdam en nog een paar andere plaatsen die zich bij dit archief hebben aangesloten. We hebben voorlichting gehad over de nieuwe archiefwet, of de digitale opslag van archieven en het gebruik daarvan. En natuurlijk hebben we in de Italiaanse zaal vergaderd en de schatkamer van het archief, de oude kluizen bezocht. Een gebouw dat op een bijzondere wijze is aangepast aan de tijd. En opnieuw gaat men verbouwen, het café en de boekwinkel zullen prominenter aanwezig zijn of beter gezegd zoals het in 1924 bedoeld was. Daarnaast geven beid ruimten dan ook een mogelijkheid om in het gebouw te komen. De provincie heeft mede een subsidie voor deze verbouwing verstrekt. Als het gereed is, komen we het resultaat bekijken zo is afgesproken.

Aangezien de provincie sponsor is van dit evenement met grote uitstraling, mocht ik met mijn vrouw op een van de avonden aanwezig zijn. We hebben genoten van de sfeer, de dressage en de show van Lorenzo The Flying Frenchman. Het was een bijzonder spektakel. Lorenzo die op de rug van twee paarden stond en dan weer, twee, dan weer vier en zelfs nog meer paarden liet draven en hindernissen liet nemen. En tussendoor spraken we met de andere aanwezige Statenleden. Al met al een leuke avond, waarin de sport als verbindend element de hoofdtoon voerde. Trouwens wist u dat er voor dit evenement slechts twee betaalde krachten zijn en de anderen, ik weet wel niet hoeveel, vrijwilligers zijn, evenals het bestuur ? Goed om te weten dat een evenement met zo’n naam gedragen wordt door de inzet van vele paardenliefhebbers. Daardoor is de subsidie van Noord Holland voor dit evenement eigenlijk tevens een subsidie voor het vrijwilligerswerk.

De afgelopen dagen hebben we Rome bezocht. Alle kennissen, vrienden die al een bezoek gebracht hadden, spraken lovend over deze stad. En zelfs al die woorden schieten te kort bij onze waarneming. Wat een erfgoed, wat een pracht. Niet dat alles goed onderhouden is, maar wat men gerestaureerd of her bestemd heeft, is smaakvol gedaan. De geschiedenis komt er tot leven. Het centrum van de stad, waar de meeste bezienswaardigheden zijn, hebben we te voet doorkruist. Een dag hebben we in het Vaticaan doorgebracht. De schatten in het Vaticaans museum maakten meer indruk op ons dan de St. Pieter. Maar dat kan ook door onze protestantse afkomst komen. Bijzonder was het aantal kerststallen dat nog in kerken stond uitgesteld. Zelfs op het St. Pietersplein. Bij mijn rondgang door deze stad moest ik door de vele pleinen denken aan alle ideeën die in Zaanstad leven of leefden om meer pleinen te maken. Daarmee heb je overigens niet meer dan de voorwaarde voor een goede sfeer geschapen.
Maar het kan goed werken. Bijvoorbeeld op de Piazza Navona, waar ook nu geschilderd werd en je een beetje het idee kreeg alsof je op de Place du Tertre liep. Nu hadden wij ook alles mee, want als je half januari met 17 graden in de zon bij de Trevi fontein staat, is het helemaal genieten. Rome is inderdaad een stad waar je, je snel thuis voelt. Een stad overvol met kerken, waarvan de meeste nog in gebruik zijn. Een stad waar sommige geestelijken nog in vol ornaat over de straten lopen, zoals je dat vroeger bij ons in het katholieke zuiden ook wel tegen kwam. Een stad waar we ons culinair hebben laten verwennen. Een stad met prachtige winkels, van Armani, Gucci, Christoffel en van de bedelaars bij alle toeristische attracties en de stations. Een stad met een rijk verleden en een onzekere toekomst.

Voor de reisorganisaties geldt hetzelfde als voor de politiek. Je moet opvallen wil je in het nieuws komen, of de aandacht trekken. Dus moet je de boodschap zo origineel mogelijk verkopen. Bij Thomas Cook bedachten ze bij een opvallende reclame, die bij ons in vele bushokjes hangt. Want volgens de reisbranche gaat de Nederlander minder met vakantie dit jaar en zoeken we onze reisdoelen dichterbij. Minder vakanties, minder verkoop. Grotere concurrentie. Wie in de Travelshop van Thomas Cook een vakantie boekt, krijgt er een bikini bij. In ieder geval is het geen vakantie voor mij, want wat moet ik met een bikini ? Voor mijn vrouw? Die beweegt zich bij het water het liefst in een mooi badpak. Origineel, maar wij zullen zo’n reis niet boeken. Waarschijnlijk is die ook niet bedoeld voor de grijze golf waartoe wij inmiddels behoren.

Het CDA heeft in de Staten de voortgang van de Arondeus lezingen van harte ondersteund. En we staan nog steeds achter dat standpunt. Geen censuur, geen beoordeling vooraf, maar discussie naderhand. Waarschijnlijk had de commissie die de lezing voorbereidt daarom gekozen voor de trendwachter Boender. Geen politiek controversieel figuur. Dat de uitnodiging inmiddels is afgewezen vanwege commotie veroorzaakt door o.a. de PVV is begrijpelijk, maar valt zeer te betreuren. De PVV heeft de motie om de lezing door te zetten niet gesteund. Ik hoop dat de commissie nog een andere spreker weet te overtuigen van het feit dat het doorgaan van de lezingencyclus een belangrijk signaal is voor de vrijheid van meningsuiting.

De commissie Schoon Schip, zo blijkt uit een bericht in de Volkskrant van vanmorgen, krijgt het druk. Er zijn veel meldingen van corruptie of vermeende gunstverlening gedaan. Op zich is het verheugend dat ambtenaren de weg naar de commissie weten te vinden en er dus nu een sfeer van openheid is. Dat is winst. Alleen als het werkelijk om corruptie gaat, dan krijgt niet alleen deze commissie het druk, maar het openbaar ministerie eveneens. Immers de commissie Schoon Schip is niet ingesteld om corruptie aan de kaak te stellen.( alhoewel dat nu wel zo in de pers wordt vermeld) De commissie moet onderzoeken of er tijdens de laatste 2 collegeperioden onderwerpen en activiteiten zijn geweest die onterecht niet, of onvoldoende, bekend waren bij GS en PS. Het gevolg daarvan kan zijn dat de commissie op strafbare feiten stuit. Als daarvan sprake is, zal de commissie deze feiten naar justitie moet doorsluizen. Laat daar geen onduidelijkheid over zijn. Helaas heeft deze berichtgeving er mede toe geleid dat alle gedupeerden van de afgelopen twee perioden in het verdachtenbankje terecht zijn gekomen. Dat valt te betreuren, omdat zij zich op dit moment niet kunnen verweren en zij mogelijk niet alleen in goede naam en eer zijn aangetast, maar hier last van hebben bij het zoeken naar een nieuwe invulling.

Gisteravond heerlijk gegeten in restaurant Elements. Het is een opleidingsrestaurant voor leerlingen van het ROC van Amsterdam. Ik kende het restaurant niet en was op uitnodiging. Was zeer verrast door de keuken. Verzorgd, smaakvol, de bediening vriendelijk en voorkomend en de wijn fantastisch. Gezien de prijs die het restaurant vraagt, is het helemaal de moeite waard om daar een keer te eten. Ik begreep dat het restaurant al twee jaar goed draait en dat is bijzonder in dit deel van oud-zuid waar zeer vele goede restaurants zijn, van verschillende prijsklasse. Trouwens ook leuk voor de leerlingen die voor alles verantwoordelijk zijn. Ik kan het iedereen aanbevelen. Restaurant Elements, Roelof Hartstraat 6-8 Amsterdam.